Bildtse kollums

Wij hewwe in ’t groate gebeuren niks te fertellen. As individuën binne wij niet meer as pionnen, kanonnefoer in ‘n potsy Risk fan ultrarike skurken die’t hur na de ‘overwinning’ falsspeule, en ôns in de ôndergang metsleure. Maar dale wij út de ferstikkende geopolityk ôf naar ‘t persoanlike, na ferbining, dan kinne je weer sykhale.…

Frijdeg opent in St.-Anne eetkafee De Grytman. Met-útbaatster Nynke froeg mij wat over de history fan ‘t pand an de Van Harenstraat op te skriven, foor de menúkaart. Gemeente-argifaris Douwe Zwart had foor de Bildtse Post al ‘s útsocht wat d’r allegaar wel niet in dat monumintale pand sitten het: skoenmaker, sulversmid, slachter, peerdehouwerij, netaris,…

Tussen wat potplantsys ston-y der, keurig in ’t gelid in ’n swart plestiken kratsy. ’n Nakene túnkabouter. Teugen wil en dank, of omdat ‘t ‘n ‘streaker’ is – soa’t Josse opperde – der bin ik nag niet achter. ’t Terras fan de Stadsherberg in Franeker likent ferboud te worren, en de túnfersiersels staan bútten –…

Hij had d’r niet lang over nadocht; spontane ideeën motte je niet kapotdinke. ‘t Waar ‘n soort goed foornimmen: wat meer mînsen sien, open staan foor moetings. De ferrassing fan ‘t toefal ‘n kâns geve. En dus stelden Sytse Jansma en Welmoed Riemersma hur huus in Harlingen open foor kammeraten en kunde. Se hadden Seewolf…

‘n Sneejacht as die fan ôflopene week is skaars worren. Skaarste maakt gewild en ok ’n bitsy gek in de kop, lykas snee. Fral maakt de ferstilde skoanhyd nostalgys, at je de auto sneefrij make befoorbeeld. In Frysland is d’r at ’t om snee gaat maar een rifferînsypunt: de sneepokalips fan 1979. De metershoge sneemuren,…

‘Kollum?’ froeg M., in dut huus koadetaal foor ‘is dut wat foor dyn folgende kollum?’ Nesteld op ‘e bank met de swaarlivige eandejaarskranten lâs ik snuvend fan ergernis over hoe’t útgever Mediahuis ‘t de FNP onmooglik maakt ’n nijjaarswîns te plaatsen (Leeuwarder Courant, 27 desimber). De rúmte hier is mij te dierber om út te…

’t Onthoud is ’n onbetroubere metgesel, ’n sinnig apperaat. Ik weet dat ik d’r bij waar, desimber 1992, doe’t ôns pake Gerryt Dirks de Jong de Bildtse-Kultuurpriis útraikt kreeg. Ik sien mysels nag in ’t ouwe gemeentehuus sitten en weet dat ik begreep dat ‘t ’n belangrike overdâg waar. Maar deurfoele kon ik ’t niet,…

Dut jaar bin ik feertig jaar as stikkyskriver aktyf. Filesiteerd. Ja, danke. Maar at ’t an mij lait is dut ok toegelyk ’t lêste jaar. Temînsen wat betreft de behoorlike produksy. Jarenlang het ’t naamlik aigenlik ’n massaproduksy weest; alleen de lêste jaren wort ’t wat rustiger. Jawis, ik hew ’t altiten prachtig werk fonnen…

Hij ston drekt an ’t begin, aigenlik ’t mînste plak. Bij de eerste stap deur de ingang fan de enorme binnenhal met honderten kramen, waar ik him sonder ’t deur te hewwen al foorbij. ’t Pandemo-nium – tientallen kramen met eterij, drinken, elke kraam aigen mezyk, lampen en mînsen – waar bepaald niet antreklik. Ik…

D’r sille de kommende jaren flink wat nije huzen boud worre in St.-Anne. Nije wiken sels. Dat likent d’rop, souwen je sêge. Maar binne dut ok huzen der’t op ’t Bildt opgroeide (jonge) Bilkerts foor in anmerking komme kinne? De soanoemde starters of binne ok die huzen weer rottekruud duur? Want dan hewwe je d’r…