Bildtse kollums

Taal is ’n stik ark, wat wij útdrukke wille is ’t materiaal. Taal is de hamer, ’t punt dat wij make wille is de spiker. ‘t Is an ôns hoe hard at wij der ’n klap op geve wille. ‘t Woord fan de week hier in Frankryk is canicule, Frâns foor hitegolf. Ik kon ’t…

Ik sil tien, elf jaar weest hewwe, doe’t ik d’r op fekânsy ‘s foor ston: de Sagrada Familia in Barcelona. ’n Ontsagwekkend ferhaal: ’n gebou der’t al meer as hondert jaar an boud wort en maar niet ôf komt’. Op Radio1 hoorde ik ’n ripportazy over ’t kolossale godshuus, dat in 2030 dan echt ôf…

Seker wete doen wij ‘t niet, maar ‘t het d’r alles fan dat de lyster die’t begin april op dramatise wize hur nest met jongen ferloor in de klimop hier achter huus, nou ‘n tweede nessy begonnen is in de klamatis op ‘e skutting. Nou ja, dramatys: dat is mînslike projeksy fansels. Je mâge hope…

Europese taalkongressen biede deurgaans ’n prachtig palet an taaldifersiteit. Maar d’r motte beslútten nommen worre, en ’t is belangryk dat elkeneen alles goed ferstaat. D’r binne derom geregeld tolken bij, soa ok in Stockholm ’n paar weken leden. De mînsen hadden de oortsys indeen om te lústeren naar de fertaling fan ’t praatsy fan de…

Foor ’n late lunch streek ik del bij een fan de feule terrassys in Nyhavn, Kopenhagen, bekind fan de kleurrike hússys. De ober dirigeerde mij naar ’n tafeltsy der’t ’n jonge Amerikaanse sat. ‘You can talk! Or not! How amazing is that?!’ saai hij gnizend, met ’n dik Spaans aksint. Ik had bij ’t broadeten…

D’r knalde ’n kurk teugen ’n plafon, ôflopene maandegoffen, ergens op ‘n ministery in Boedapest. ’t Systeemplafon kin wel wat hewwe, maar de kurk sloeg d’r ’n klain deuky in. ’n Simboalise markering fan ’n historise ferandering. ’t Waar onwerklik, fertelde se mij, as waar se inenen ’n beroemdhyd. Elkeneen kwam op deuze Europese samenwerkingsbijeenkomst…

In deselde eerste azem dat wij op deuze wereld set worre, nimme wij gelyk ôfskaid. Fan de baarmoeder, fan ‘t ‘niet wezen’. Derna folgt ’n lange reeks fan eerste keren, maar ok de leste keren, ’t ôfskaid nimmen, rige wij as kralen an ôns ketting. Dînsdegaven krouste ôns hait foor ’t lêst naar ’t spreekgestoelte…

Wij hewwe in ’t groate gebeuren niks te fertellen. As individuën binne wij niet meer as pionnen, kanonnefoer in ‘n potsy Risk fan ultrarike skurken die’t hur na de ‘overwinning’ falsspeule, en ôns in de ôndergang metsleure. Maar dale wij út de ferstikkende geopolityk ôf naar ‘t persoanlike, na ferbining, dan kinne je weer sykhale.…

Frijdeg opent in St.-Anne eetkafee De Grytman. Met-útbaatster Nynke froeg mij wat over de history fan ‘t pand an de Van Harenstraat op te skriven, foor de menúkaart. Gemeente-argifaris Douwe Zwart had foor de Bildtse Post al ‘s útsocht wat d’r allegaar wel niet in dat monumintale pand sitten het: skoenmaker, sulversmid, slachter, peerdehouwerij, netaris,…

Tussen wat potplantsys ston-y der, keurig in ’t gelid in ’n swart plestiken kratsy. ’n Nakene túnkabouter. Teugen wil en dank, of omdat ‘t ‘n ‘streaker’ is – soa’t Josse opperde – der bin ik nag niet achter. ’t Terras fan de Stadsherberg in Franeker likent ferboud te worren, en de túnfersiersels staan bútten –…