Bildtse kollums

Met een besoeky hewwe je Helgoland wel bekeken. Dat is gyn diskwalifikasy; d’r binne plakken der’t je überhaupt nooit hine hoeve. Maar ‘n lust foor ’t oog is ’t niet. At je fan de feerboat ôfkomme – met personeel dat je soa bot en luud mooglik útsegent omdat op ‘e boat ’n rûgsak dos ooit…

Myn elektrise fyts had wat kuren. D’r tikte hyltyd wat en de rimmen gâven geluud dat de fergeliking met de teugenworige mezyk, dat ik steefast ‘geluud’ noem, glânsryk deurstaan kon. En om’t ik ’n berichy kregen had fan de fytsemaker dat de fyts an ’n onderhoudsbeurt toe waar, maakte ik ’n ôfspraak en toog derhine.…

Grônd ‘Sou d’r ok löss tussen sitte?’ grapte Sytse Jansma, doe’t wij saterdeg ‘t gemeentekantoor fan Luwt in gongen. Honderten eamers grônd, út de hele provînsy weg, worden naar ‘t Oldehoofsterkerkhof brocht. Klaai, sând, grofkorrelig, fynmazig, in ferskillende kleuren. Löss, een fan de mooiste aardrykskundige terms die’t ik op de middelbare skoal leerd hew. D’r…

Burle Twee weken leden waar ik bij Waddenrock in St.-Anna. Ja, ik weet dat dut offisjeel Waadrock hyt, maar as Bilkert noem ik gemeente Waadhoeke ok Waddenhoek. En met mij doen meer fanatike Bildtspraters dat. Maar goed, ik bin hier deuze week niet om jim ’n taalles te geven. Waar trouwens ok niet soa toepaslik…

Hij had d’r al even staan, in de onderdeurgang na de perrons. De lift, at je fanút de Hollanderwyk naar ‘t stasjon gaan, deed ‘t, maar derna motte je ok weer na bovenen. Die lift waigerde dienst. ‘Hoe lang hewwe jou der staan?’ froeg ik. ‘Net su lang tot d’r un mooie frou langskwam om…

Na omtrint twee maanden dochs maar even na dokter nou’t de ringfinger ok al begint te irriteren. Dat d’r maar op los en soa sitte je in ’n folle wachtrúmte. Ik kyk se allegaar ’s an en fraag my ôf wer’t se nou allegaar last fan hewwe. Fast niet fan ’t klainste lichemsdeel der’t ik…

Ik waar ’t fergeten. Dat je de mînsen der’t je offens op de feerboat met in de rij staan foor koffy en ‘n fulde koek de hele dâg weer teugenkomme. Elk het ’n ândere strategy om de befroren tiid fan ’n ôffaart deur te kommen, ant de kooideuren weer opengaan. De willige jongeloi satten offens…

“Wèr silstou hine!?” Na Clous van Mechelen. In ’e regel komt d’r dan ’n núvvere fraag achteran der’t je antwoord op geve motte, maar die’t de fraagsteller feul beter sels beäntwoorde kin: “Kin ik die?” In ’t gefal fan Clous kin ik mij heel goed foorstelle dat hest gyneen him kin. Hierfoor motte je al…

Zzzzpp. ’t Geluud as portaal naar een fan ôns groatste, mooiste netuurparken: de Feluwe. Te herkinnen an dat zzzzpp dus, dat je hore at je over ’t wildroaster rije. As gaan je over de sken bij de kassa: je binne inchecked. Ik loof dat de roasters hur orizinele funksy nag ferfulle en swijnen, reeën en…

Fan ânderen hoor ik dat myn teksten deur elkeneen flot te lezen binne. “’t Leest altiten lekker”, hoor ik dan. Dat is fansels fijn om te horen dat elkeneen myn styl flot en dúdlik fynt. Maar werom ok moeilike woorden en sinnen brúkke at der ok maklike farianten fan binne? Soa dink ik d’rover, maar…